mgr inż. Tomasz Piotrkowicz - szef stylu Gosoku-ryu w Polsce, posiadacz stopnia 7. dan karate. Jako pierwszy Polak otrzymał od japońskich mistrzów tytuł „shihan” (profesor sztuk walki).

W 1970 r. zaczął trenować ju-jutsu, w 1972 karate – będąc wtedy jednym z pierwszych, a zarazem najmłodszych w Polsce. Podczas studiów na Uniwersytecie Warszawskim był współzałożycielem sekcji karate AZS, trenował wtedy karate Shotokan i koreański styl Kyoksul, był kierownikiem sekcji i od 1980  r. trenerem grupy zaawansowanej.  W 1980 r. ukończył pierwszy w Polsce oficjalny kurs instruktora karate. W 1981 roku był sędzią I Mistrzostw Polski Polskiego Związku Karate. Podczas drugich studiów na SGGW tam również założył sekcję karate AZS, której był trenerem przez 7 lat. Od 1991 r. jest szefem założonego przez siebie Warszawskiego Centrum Karate. Wyszkolił dwustu posiadaczy czarnych pasów oraz wielu warszawskich instruktorów z różnych stylów. Uczył karate w Niemczech jako egzaminator Deutsche Karate Verband (Niemiecki Związek Karate), na Litwie, w Czechach, w Hiszpanii, na Węgrzech, na Ukrainie, we Włoszech, w Armenii i w Rosji. Prowadził nawet gościnnie treningi karate w Japonii. Szkolił amerykańskich marines, biznesmenów, studentów i pracowników uczelni, prowadził kursy instruktorskie karate i samoobrony. Spośród wielu japońskich mistrzów karate, u których ćwiczył, największe wrażenie zrobili na nim: Hideo Ochi, Tsuguo Sakumoto, Hirokazu Kanazawa, Hidetaka Nishiyama,Takemasa Okuyama, Fumio Demura i Takayuki Kubota. Mistrza Takayuki Kubota 10. dan spotkał po dwudziestu latach uprawiania karate, ze stopniem 3. dan w stylu Shotokan (nadanym mu przez mistrza Hideo Ochi) . Zdecydował się wtedy zająć stylem Gosoku-ryu.

W latach osiemdziesiątych był prezesem Studenckiej Federacji Karate, w latach dziewięćdziesiątych prezesem Polskiego Stowarzyszenia Karate, obecnie jest prezesem Europejskiego Stowarzyszenia Budo.  W latach osiemdziesiątych brał udział w promowaniu kickboxingu w Polsce wraz z Andrzejem Palaczem, prekursorem tej dyscypliny w Polsce, a wtedy wiceprezesem Studenckiej Federacji Karate. To on przedstawiał kickboxing jako nowy sport walki przed Komisją Ministerstwa Sportu,  zatwierdzającą sporty i sztuki walki. Podczas studiów na Uniwersytecie Warszawskim trenował obok karate Shotokan także koreański styl Kyoksul, stając się jednym z najbardziej zaawansowanych uczniów Kima Youngill.

Shihan Piotrkowicz to także uznany ekspert kobudo – sztuki walki białą bronią (5. dan  bo-jutsu, 4. dan so-jutsu) oraz mistrz ken-jutsu, który wprowadził do Polski sztukę walki mieczem samurajskim battodo (ma 6. dan w tameshigiri – testach cięć mieczem samurajskim i 5. dan w szkole Toyama-ryu battodo - jest to  najwyższy stopień mistrzowski w Europie). Wprowadził również do Polski szermierkę sportową miękką bronią – chanbara. Autor pięciu książek o japońskich sztukach walki (w tym bestselleru „Podręcznik karate”), wielu artykułów, filmów szkoleniowych, audycji telewizyjnych i radiowych. Instruktor karate I klasy, sędzia międzynarodowy, instruktor boksu.

1970 – rozpoczęcie treningów budo –  sztuk walki
1972 – rozpoczęcie treningów karate
1977 – 1982 – treningi karate Shotokan i koreańskiego stylu walki kyoksul na Uniwersytecie Warszawskim, pełnienie funkcji kierownika i instruktora uczelnianej sekcji karate
1981 – nagroda prezesa PZKarate za wkład w rozwój karate; sędzia I Mistrzostw Polski
1983 – zdanie egzaminu na 1. dan przed Dario Gamba ówcześnie 6. dan karate Shotokan, dyrektorem technicznym włoskiej federacji karate FeSIKa
- zorganizowanie po raz pierwszy Letniej Akademii Karate dla studentów z całej Polski, trenujących karate Shotokan, Doshinkan i Kyokushinkai oraz uprawiających taekwondo
1984 – 1990 – nauczanie karate i egzaminowanie w imieniu Deutsche Karate Verband w Jena, NRD (wyjazdowe seminaria), branie udziału w treningach z mistrzami: Hideo Ochi ze stylu  Shotokan i Tsuguo Sakumoto z Ryuei-ryu
1985 – zdanie egzaminu na 2. dan przed Michel-Henri Aerden ówcześnie 6. dan Shito-ryu, dyrektorem technicznym World Union of Karate-do Organizations na Europę
- brązowy medal w kumite drużynowym podczas międzynarodwego turnieju karate w Mediolanie
1987 – półroczny pobyt w Australii, treningi karate Kyokushinkai i Shotokan w Melbourne
- trenowanie pod okiem Hirokazu Kanazawa w Australii  obecnie 10.dan, szefa Shotokan Karate International Federation
1989 – organizacja ogólnopolskiego seminarium z sensei Hideo Ochi ówcześnie 7. dan Shotokan (Japan Karate Association)
- zdanie egzaminu na 3. dan przed sensei Hideo Ochi
1991 – założenie największego klubu sztuk walki w Stolicy – Warszawskiego Centrum Karate
- udział w międzynarodowym zgrupowaniu trenerów z mistrzami karate tradycyjnego: Hidetaka Nishiyama, Hiroshi Shirai, Masao Kawazoe, Vladimir Jorga, Ilija Jorga w Porec, Jugosławia
- organizacja, we współpracy z Ambasadą Japonii, seminariów z mistrzami karate: Toru Arakawa 9. dan Wado-ryu, Takenori Imura 6. dan mistrz Japan Karate Association, Marutani 6. dan Goju-ryu, Tomio Imamura 5. dan mistrz świata Shotokan
- Toru Arakawa wręcza  medal Japan Karate Federation w uznaniu zasług na rzecz rozwoju karate
- publikacja książki „Karate sztuka samoobrony cz. I Kata”
1991 – 1995 – nauczanie karate w Wilnie, na Litwie (wyjazdowe seminaria z udziałem karateków z Białorusi i Rosji)
1992 – zdanie egzaminu na 4. dan przed mistrzem Takayuki Kubota 10. dan w Turynie
- brązowy medal w kata na prestiżowym turnieju Coppa dei Campioni (Pucharze Zdobywców Pucharów) w Turynie
1993 – organizacja pierwszej wizyty mistrza Takayuki Kubota w Polsce, towarzyski mecz karate USA – Polska
1994 – zdanie egazminu na 5. dan przed soke Takayuki Kubota w Los Angeles, USA
- jako pierwszy Polak otrzymuje tytuł shihan, zaszczytny tytuł „profesora budo”
- publikacja bestsellera „Podręcznik karate”
1995 – organizacja w Warszawie międzynarodowych seminariów z soke Takayuki Kubota 10. dan i shihanem Tom Serrano 6. dan Gosoku-ryu
1996 – sędzia finałów Mistrzostw Świata Karate w Japonii
- nauczanie karate w Japonii jako visiting professor,  otrzymanie podziękowania od władz miasta Gifu
1997 – organizacja największych zawodów karate w Polsce VII Mistrzostw Świata International Karate Association w Warszawie
- poprowadzenie międzynarodowych seminariów sztuk walki z udziałem mistrzów: soke Takayuki Kubota, kancho Takemasa Okuyama 8. dan, hanshi Temoanarupe Inuhaere  8. dan
- publikacja trzeciej książki o karate pt. ”Kumite nie tylko dla czarnych pasów”
1999 – zaproszenie wszystkich instruktorów Shotokan  w Polsce na treningi z mistrzem Hideo Ochi 8. dan (wizyta w Polsce obecnego  szefa Japan Karate Association na Europę po 10-letniej przerwie)
2000 – zdanie egazminu na 6. dan przed Takayuki Kubota 10. dan, Takemasa Okuyama 9. dan i komisją shihanów IKA  podczas mistrzostw świata karate w Los Angeles, USA
2001 – zaproszenie po raz pierwszy do Polski i organizacja międzynarodowego seminarium karate i kobudo z shihan Fumio Demura 8. dan karate Shito-ryu
2002 – organizacja w Warszawie międzynarodowego seminarium sztuk walki z soke Takayuki Kubota
2004 – organizacja w Warszawie międzynarodowego seminarium sztuk walki z soke Takayuki Kubota
- amerykański karateka mistrz świata w kumite Val Mijailovic 7. dan prowadzi treningi w Warszawskim Centrum Karate
2007 -  międzynarodowe seminarium sztuk walki z soke Takayuki Kubota 10. dan i z shihanami: R. Kuratomi 6. dan i T. Bratakos 6. dan
- organizacja Pucharu Europy International Karate Association w Warszawie
2008 – zdanie egzaminu na 7. dan przed soke Takayuki Kubota podczas Międzynarodowego Pucharu Kuboty na Ukrainie
- treningi ośmiu różnych sztuk walki budo podczas  pobytu z rodziną w Japonii, spotkanie z Hirokazu Kanazawa 10. dan Shotokan podczas Mistrzostw Japonii SKIF
- wyjazd z uczniami ze Szkoły Samurajów do Japonii, udział w Tai Kai Battodo Nakamura-ryu oraz Mistrzostwach Świata Chanbara, zwiedzanie szkoły samurajów w Aizu
2011 – otrzymanie medalu „Za wybitne zasługi w rozwoju wschodnich sztuk walki”
- wizyta w klasztorze Shaolin w prowincji Henan w Chinach. Trening technik shaolin kung fu (少林功夫), qigong (气功) oraz szermierkę szablą dao (刀) i walkę kijem gun (棍).